Pazar günü Milli görüş futbol turnovası organize etti. Aslında biz kızlarla hiç katılmak istemiyorduk, isteksiz isteksiz oraya gittik. Pek hazırlık yapmamıştık o gün 2 tshirt yaptık birinin üstünde "Allah ol dedi gol oldu" birisinde ise "Gollerin ustastiyim Wetzların hastasıyım" yazıyordu. Birini ben birini Dostum giydi. Her golde o tshirt açıp poz verecektik. Maç başlamadan bol bol dua ettik en azından 1-2 gol atalım da o tshirt gösterelim emeğimiz boşa gitmesin diye. İlk maçı aslında kazanmalıydık ama sanırım ısınma olduğu için 0:0 bitti. Biraz morelimiz bozulsada bunada şükür dedik devam ettik yolumuza. İkinci maçta ise ben aslında bir gol atmıştım ama bir oyuncu top içeri girdikten sonra eliyle dışarı attı bu yüzden penaltı verildi. Penaltıyı bir kardeşimiz attı ve 1:0 galip geldik bu maçı Allah'a şükür.. Üçüncü maç ise en çok korktuğumuz maçtı aslında, çünkü bu takım çok sert oynuyordu, dahası oynamıyordu resmen insanları tek tek sakatlıyordu. Biz öbür maçlardaki gibi adil olalım dedik ve besmele çekip başladık. Hedefimiz aslında berabere bitirmekti ama başlar başlamaz bir hata yüzünden gol yedik hemen o an bastırdık ve bir gol attık. Sonuç ise 1:1 oldu. Artık ilk elemeler bitmişti bekleme vaktimiz geldi, ya yarı finala kalacaktık yada elenmiş olacaktık. Aşağa yukarı yarım saat aradan sonra açıkladılar güzel haberi ve yarı finala kalmışız. Yarı final maçı sanırım en güzel maçtı. İlk golü onlar attıktan sonra 3 gol biz attık ve sonuç 3:1 bitti. Ama ben bu maçta sakatlandığım için final maçında biraz geriye çekildim. Final maçı korkuyla başladı besmele çektik ve bastırdık baya uğraştan sonra Allah'a şükür bir gol attık ve 1:0 olunca hemen bizim kalenin önünü kapattık gol yememek için. Top bizim kaleye her yaklaştığında biz geri vuruyorduk ve bu onları deli ediyordu. Son dakikalara yakın bizim takimdan birinin eli yanlışlıkla topa deydi tamda penaltı bölgesinde.... Bu yüzden penaltı verdi hakem. Artık bütün salondaki arkadaşlar bizi destekliyordu... Herkes WETZLAR diye bağrıyordu. Herşey dostumun elindeydi gol yersek uzatma olacaktı ama bir güzel besmele çektikten sonra top tam dostumun eline uçtu ve golü kurtardı :) saniyeler kalmıştı artık ne zaman bitecek ne zaman bitecek derken hakem düdüğünü çaldı ve maç bitti =)
Kupa artık bizimdi masada bizi bekliyordu... sevinçten ne yapacağımızı şaşırdık başta bir bağırıp çağırdık sonra bir halka kurduk Kaptan TEKBİR diye bağırdı biz ise tüm gücümüzle ALLAHUEKBER dedik... Ne kadar güzel bir duyguymuş meğer din kardeşlerinle top oynamak...
Buda takımımızda herkese verilen madalya :))
Tabi bu maçtan bir gün sonraki ağrılarımı hiç anlatmayım :D resmen sabah bir uyandım ayaklarım felç gibi ayakta duramıyorum arada güç gidiyor yere düşüyordum... hayatımda hiç bukadar ağrım olmadı ayaklarımda .. eee tabi insan 3 sene böyle spor yapmayınca sonu bu olur...







