Hayatimdan bir kac bilgiler =)

Sonntag, 10. Februar 2013

Karman çorman

Yorucu zor günlerin ardından sonunda odama kavuşmanın sevinci varken biran farkettim de daha çok isim varmış... Aslında herşey bitmiş ama ben henüz yerleşememişim.. Alınacak mobilyalar olduğu için bazı eşyalar ortalıkta duruyor ve babama yardım etmek zorunda olduğum için kartonlara el atamadım bir. Bugün şu kartonları boşaltım derken yine babam beni yardıma çağırdı. Onunla beraber işimi bitirince sonunda toparlana bilirim dedim.
Bir kartonu boşaltmak bu kadar zor olduğunu bilmiyordum tabi.. Küçük odada, o küçücük dolaptan ne çok dosya, defter ve kitap çıktı anlatamam. Önemli kağıtları ayır, lazım olmayacak kağıtları çöpe at derken baş ağrısı başladı. Hemen karar verdim, eğer düzgün ve eğlenceli olmasını istiyorsam acilen bırakmam lazım yoksa hem temiz yapmıcam hemde severek yapmış olmayacam. Aslında ayırdığım eşyaları yerleştire bilirdim ama birden karar verdim yeter bugünlük diye ve hepsini geri kartonun içine attım.
Evet bugün ne yaptın sorusuna gelirsem, eski odamın yerine lamınat döşedik babamla, ardından okul eşyaları, kağıtları vs. ayırdım ve neyin nereye geleceğine dair plan yaptım kafamda. En son bas ağrısı başlayınca biraz film seyrettim ardından odamı bıraktım ve ders çalışmaya karar verdim. Bugünki performansımdan gayet memnunum :)
Bugün odamda çok vakit geçirdiğim için birşeyin eksik olduğunu farkettim. Bu eksik olan şey ise TV :) annem ile babam alışverişe gidince salon bana kaldı ve laptop TV bağlayıp film seyrettim. O an aklımdan biran bir küçük şaka geçti, TV alıp odama götürüp yerleştirsem ne derler acaba diye. Aslında yapacaktım ama hem üşendim onu kaldırıp odama götürmeye hemde ağır olacağını düşünüp hemen vazgeçtim.. Mağlum şaka yapacam derken yere düşerse...



iş başa düşünce :)
babamla Lamınat yaparken



hangisinden başlasam diye düşünürken...


ders, şeker ve çikolata ♥
üçü bir arada :D

Neyse yapılacak çok şey var bende burada oyalanıyorum ya ders çalışayım yada odamı toplayayım ben en iyisi çünkü içim hiç ama hiç rahat etmiyor... Saat de baya geç olmuş :(

Vesselam ♥



Donnerstag, 7. Februar 2013

Onlar insan degil mi?


Dün Hadamar gittik semíner gurubuyla. Hadamar da zamanında engelli insanlar acımasız şekilde Hitlerin emri üzerine öldürülmüş. Hatta sırf engelli değil hasta olanlar veya ailesinde bir engelli varsa bu tehlikeli diye öldürüyorlarmış. İnsanların resmen o "hastaneye" getirmelerinden başlayarak tek tek odaları gezdik. Başta hastaları kayda alıyorlarmış sonra duş alacaksınız diye bodrum katına götürüp dusa benzer bir odaya götürerek kapıları kapatıyorlarmış. Ardından doğal gazı içeri sallarak boğarak öldürüyorlarmış. Cesetleri ise bir sobaya itekleyerek yakıyorlarmış. Ailelere ise bir hastalıktan oldu diye yalan söylüyorlarmış...
O günün en kötüsü benim için ise hem orada bulunmak hemde o anlatılanları kendi işyerindeki engellilere yapıldığını düşünmek.
Dünden beri sürekli diyorum o engelli veya hasta olsa bile insan! Bunları hayvana bile yapmazsın nasıl bir insana yapa bilirsin? Acaba kimin piskolojik sorunu var, kim hasta? Bir sağlıklı insan bunu asla ama asla yapmaz.
Hani o dün gördüklerim ve duyduklarım yetmiyormuş gibi bide bugün seminer de sakat çocukları aldırmaktan vs. konuştuk. Artık yeni birşey çıkarmışlar çocuklar anne karnına girmeden önce kontrol ediliyor ve sakat olmicagini bir nevi garanti veriyorlarmış. Şimdi benim anlamadığım onların ne farkı kalıyor zamanında yapılan o olaylardan? Eğer bir bebek anne karnında belliyse engelli dünyaya geleceğini 7. ayda olsan bile aldıra biliyorsun. O bir canlı değil mi!! O engelli olsa bile belki yaşamak istiyor ve belki herkesten çok mutlu olacak kim ona bu hakkı verdi!! Onun düşüncesi bile beni mafediyor... resmen bir 7 aylık bebek tam gelişmiş bir bebektir ve onu ya ilaçlarla boğarak yada başka bir şekilde öldürerek alıyorlar.
Biliyorum engelli bir çocuk büyütmek ve o çocuğun annesi olmak çok zor ama eğer anne olma kararı veriyorsa bir insan o çocuğun engelli olabileceğini göz önünde bulundurarak karar verilmeli...
Bide anne karnında çocuk belki sağlıklı iken doğum esnasında anlık bir komplikasyon yüzünden yine de engelli olabilir veya ileride trafik kazası geçirir yine olabilir. Kısaca buna kimse garanti veremez...

Neyse sanırım benim boş yere kızmam hiç bir fayda vermiyor ben kızsam bile devam edecekler bu pisliğe...

Dienstag, 5. Februar 2013

Bu rüyadan uyanmak istemiyorum! =))

İnsan kendini hani rüyada sanar, birazdan uyanacam kesin herşey baştan dediği günler olur ya, şuan kendimi bende rüyada hissediyorum :)
Bahsettiğim şu büyük odama kavuşmama günler, belki saatler kaldı. Duvarlar boyandı, Laminat yarısından fazla döşendi, kitaplar paketlendi. Yarın geri kalan Laminat'ı döşedikten sonra duvarda düzeltilmesi gereken yerleri düzeltip temizlik yapıp yatağımı ve küçük dolabımı yerleştirecem. İleriki günlerde babam büyük elbise dolabımı söküp yeni odamda masayla beraber kuracak. Ondan sonra aslında kocaman bir kitaplık almak gibi hayalim vardı ama sanırım onu biraz bekletmek zorundayım çünkü sınavlarımız var ve o daha önemli olduğunu düşünüyorum. Artık zamanla odama yeni eşyalar alırım şimdi azla kanaat etmek zorundayım çünkü ne zamanım var nede gücüm kaldı.
Şöyle geriye bakınca baya iş yaptığımızı fark ediyorum. Yukarıda başta kaloriferler temizlendi, banyo baştan sona kadar yenilendi, ara ve mutfağa fayanz yapıldı, tavana tahta, temizlik vs. derken aşağıda salonda tavan ve yer yapıldı ohoo say say bitmiyor ben sayarken bile yoruldum sanırım bukadar yorulmam normal.
Neyse bu geçmişte yaşanan zor günleri unutayım da önümdeki güzel günlere bakayım.
Oda ve ev dışında bir hayatım da vardı sanırım benim :) suan herşey oda olduğu için bazen dışarıda da bir hayat olduğunu unutuyorum. Ama bugün anladım bunun dışında bir hayatım daha vardı. Mesela bugün sınavım vardı ve birazcık çalıştığım halde iyi not aldığımı düşünüyorum ve yanlışlarımı anladığımı ve düzelteceğimi ümit ediyorum :)
Şöyle ileriye bakınca da biraz karın ağrısı yapıyor bana geleceğim çünkü sınav dolu günler beni bekliyor ve bir sürü dersim var bu karışıkıklta yapamadığım, acilen yapmam lazım, nasıl yetişecek diye korku sarıyor beni. Artık hafta sonuna en geç sınava çalışmaya başlamış olmalıyım ve ayretten dersleri bitirmeliyim.

Rahman yardımcımız olsun inşaAllah =)
O ol dedi mi herşey olur, yeterki sen elinden geleni yap, O'na güven ve teslim ol...
Şimdilik Rabbime emanet olun,

Vesselam ♥
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

sevilenler