Bugün çok tuhaf bir gündü benim için. Uykusuzluk mu, yorgunluk mu yada sadece zor bir gün mü çözemedim. Sanırım üçü bir arada olunca aklım başımdan uçtu. Başta sabah esneyip durdum ve ne yapacağımı bilmiyordum veya birşey yapmak istemiyordum. Ardından bir heyecan bastı beni, neden diye sormayın bende bilmiyorum, karnıma ağrılar girdi böyle nefesim daraldı ve sürekli saate bakıp durdum. Her iki haftada bir olduğu gibi Hatibelik vardı ve sınavım da yoktu bu sefer yani onun yüzünden de olamaz ama başka bir neden de yoktu ortada.. Kısaca Hatibelik aklıma geldikçe karnıma ağrı girdi :) Her neyse sonunda saatim gelmişti ve yola çıkabilirdim camiye diye.. Başta Betül evinden aldım ardından yol üstü Zeynep kardeşimizi aldıktan sonra bismillah diyip yola çıktım.. Arabayı sürüyordum ama sanki arabada değildim başka yerdeydim düşüncelerimle, ilk başta Lamba yeşil yanmış ben farketmedim bile daldım boşluğa gittim ne düşündüğümü bile bilmiyorum ardından bir korna ile o bilmediğim hayallerden uyandırıldım. Otobana çıktıktan sonra Frankfurt doğru döndüm, neden Frankfurt? ben Frankfurt hiç gitmem ki :)) evet aklım başka yerdeydi o yola girdiğim an farkettim yanlış yere döndüğümü birden arabada hepsi nereye Özge dedi. Boşver Frankfurt yolundan da gide biliyoruz dedim ama başka otobana girer girmez o korkunç yol ile karşılaştık. O kadar kalabalıktı ki görür görmez korktum, neyse sakin olalım 2 km sonra çıkış var oradan çıkar köylerden giderim dedim ama o 2 km yarım saat kadar sürdü. Çok şükür otobandan çıktık ve ben Navigation açtım o ise bizi tanımadığım köylerden götürüyordu artık. Kızlar başladı dini sohbete, tamda sinirlendikleri konulara girdiler gittikçe sesleri yükseliyordu ben ise lütfen bir su yolu bulalım buraları tanımıyorum desem de susmadılar ve yolu kaçırdım. Gittikçe sinirlenmeye başladım ve dedim eğer birdahaki çıkışı da kaçırırsam dönecem eve. Ama çok şükür artık istediğim şehirdeydim fakat tam şehirin ortasında, orası da bu saatlerde çok fena oluyor... 20 dakikalık yolu çok şükür 1 saate sonra varınca rahatladım.. Ayrıca camide yaptığımız dersleri çok şükür anladım orada dalgınlık olmadı ve dikkatle dinledim ablalarımızı :)
Eve dönüşte Elhamdulillah sorun yaşamadım ve sağ sağlım eve vardım ama halen dalıp gidiyorum, belki aklımda çok şey vardır diye düşünüyorum suan. Ben böyle dalgın olduğum günler çok tedirgin oluyorum çünkü sanki bu dünyadan kopuyor gibi oluyorum..
Neyse ben ne yazdığımın farkında bile değilim sanki rüyada gibi hissediyorum kendimi en iyisi bırakım artık yazmayı :)
Vesselam